Vermeer

Flirten volgens Johannes Vermeer.

Schilderijen van Vermeer zitten vol met verborgen symbolen die verwijzen naar de liefde. Dat laat het Vermeer Centrum zien met tentoonstelling De liefdesboodschappen van Vermeer

“Iedereen snapt wat een tegeltje met een Cupido erop te maken heeft met liefde. Maar er is ook een schilderij waarop een vrouw staat met een glas wijn. Dat lijkt heel normaal, maar de manier waarop zij dit glas vasthoudt, verwijst naar hoe men vroeger verleidde.” Aldus Herman Weyers, voorzitter van het centrum.

“Het is natuurlijk ook heel actueel. Nu stuurt een jongen die een meisje wil versieren een sms’je met 3 kusjes. Later snapt men niet wat die xxx daar doen.”

De liefdesboodschappen van Vermeer zijn te zien op de 2e verdieping van het Vermeer Centrum te Delft. Naast de romantische liefde, komen ook de verleidende liefde, de betaalde liefde en de onbereikbare liefde aan bod.

Oude meesters in een nieuw jasje

11 juli 2009

Oude meesters krijgen een nieuw gezicht op de doeken van de Deventer schilder Gerbert de Ruiter (52). Hij ‘herschilderde’ de Mona Lisa, de Anatomische Les van Rembrandt en is nu bezig met ‘Het meisje met de parel’ van Johannes Vermeer. “Ik steek ze in een Gerbert-jasje.

Ik heb totaal niet het idee dat ik ook maar in de buurt kom van de geniale kwaliteit van Rembrandt of Da Vinci. Op mijn manier blaas ik hun werken nieuw leven in. Een beetje zoals de film Amadeus de aandacht voor klassieke muziek deed opleven.”

Net zoals Jan Rot een zeer vrije ‘hertaling’ van de Matthäus Passion maakte, zo herschildert De Ruiter zijn klassieken. “Ik schilder ze niet na”, zegt hij. Zijn versie van de doeken raakt de kern van de originelen.

Het oorspronkelijke schilderij blijft duidelijk herkenbaar, maar De Ruiter gebruikt zijn eigen kleuren (veel roodtinten) en wijkt af in formaat en compositie.

“Ik ben ermee begonnen nadat ik de Da Vinci Code had gelezen. Ik ging beter kijken naar het schilderij Het Laatste Avondmaal van Da Vinci. Van de Mona Lisa zegt men dat ze je blijft aankijken als je langs het schilderij loopt. Ik wilde eens kijken of ik dat ook kon bereiken. Nou, dat is gelukt”, constateert de schilder.

Gerbert de Ruiter schildert al zijn hele leven. “Ik organiseerde mijn eerste expositie toen ik acht jaar was, maar niemand kwam kijken”, glimlacht hij.

Pas op latere leeftijd maakte hij de stap naar de kunstacademie. “De mooiste tijd van mijn leven.” Hij rondde de avondopleiding af terwijl hij overdag werkte.

“Ik heb nu gewoon een baan, als marketing manager. Dat geeft me de vrijheid te schilderen wat ik wil. Ik hoef niet te verkopen. Van wat ik verkoop kan ik precies mijn materialen aanschaffen. Het is kostenneutraal.”

Zijn werk heeft zich ontwikkeld van heel precies geschilderd surrealisme tot werken die vaak abstract zijn, of gecombineerd met herkenbare figuren. “Ik geef mezelf vaak een opdracht. Bijvoorbeeld vriendschap of teleurstelling. Ik weet van tevoren niet wat het wordt. Vaak sluipen er vrouwenfiguren in. Ik vind het leuk als het niet meteen herkenbaar is.”

De schilder woont tijdelijk in een boerderij in het buitengebied van het Gelderse Laren, waar hij buiten voor de staldeuren zijn doek heeft opgesteld in de stralende zon. Hier werkt hij aan zijn eigen Vermeer. Maar dan niet zoals die andere Deventer schilder, Han van Meegeren, die tegen de lamp liep nadat hij vervalste Vermeers had gemaakt en verkocht.

eXTReMe Tracker